Kategorie:

zaawansowane

Trzebinia

Pierwsi Żydzi pojawili się w Trzebini około XVI wieku jako podróżujący kupcy. W XVIII w. dzięki staraniom Antoniego Schilhara Trzebińskiego, który nadał Żydom prawo swobodnego handlu w mieście, rozwinęło się osadnictwo żydowskie. Trzebińska gmina wyznaniowa powstała w 1815 r, a swym zasięgiem obejmowała – prócz samego miasta Trzebini – Czatkowice, Dębink, Frywałd, Grojec, Krzeszowice, Lgotę, Miękinię, Mirów, Młoszowę, Paczółtowice, Psary, Pisary, Rudno, Radwanowice, Rudawę, Sankę, Siedlec, Trzebionkę, Żary z Dubiem i Żbik. W XIX w. wybudowano trzy synagogi, między innymi: „Szul” przy Rynku i bożnicą kupiecką przy ul. Piłsudskiego. W latach 20. XX wieku liczba Żydów była tak znaczna, że na burmistrzów wybierano prawie samych żydowskich mieszkańców Trzebini. Trzebińscy Żydzi zajmowali się głownie gorzelnictwem oraz handlem. Przed wybuchem II wojny światowej społeczność żydowska w Trzebini posiadała  swoje synagogi, domy modlitwy, szkoły, mykwę, rzeźnię czy różne organizacje pomocowe i stowarzyszenia. W roku 1940 do 1941 znaczną część Żydów wysiedlono do getta w Chrzanowie lub obozów pracy przymusowej na terenie Trzebini. Do dzisiejszego dnia na terenie miasta ocalały kirkut z 248 macewami powstały w 1815 roku oraz synagoga kupiecka.

Obiekty na szlaku
 

Drukuj

Zawartość plecaka

Twój plecak jest pusty