• Mapa strony
  • Strona główna
  • Logowanie
  • Poleć znajomemu

Kategorie:

zaawansowane

Szlak Architektury Drewnianej na ziemi olkuskiej

Zabytkowe, drewniane kościoły położone wśród zielonych, jurajskich wzgórz z białymi, wapiennymi skałami są nieodłącznym elementem krajobrazu ziemi olkuskiej. Obiekty znajdują się na Małopolskim Szlaku Architektury Drewnianej.

Kościół p.w. św. Marka w Rodakach
Najstarszym spośród kościołów na Szlaku Architektury Drewnianej ziemi olkuskiej jest modrzewiowy kościół p.w. św. Marka w Rodakach (gmina Klucze). Wzniesiony w 1601 roku kościół nawiązuje do tradycji budownictwa w stylu gotyckim. Jednonawowy kościółek zwieńczony jest od północy zakrystią i otwartymi podcieniami, zwanymi sobotami lub przydaszkami, które miały dawać wiernym schronienie przed deszczem i słońcem. Na pokrytym gontem dachu znajduje się barokowa wieżyczka. W kościele można podziwiać późnobarokowy ołtarz główny z obrazem św. Marka, barokowe krucyfiksy, rzeźbę Chrystusa Zmartwychwstałego z XVII w. oraz wizerunek Matki Boskiej z Dzieciątkiem. Najstarszym zabytkiem kościoła była rzeźba św. Mikołaja z początku XV wieku i barokowe epitafium ks. Krzysztofa Zawalskiego, które obecnie można oglądać w nowym kościele w Rodakach. Obok kościoła wznosi się zabytkowa, drewniana dzwonnica z przełomu XVIII i XIX w. W 2003 roku została odrestaurowana dzięki staraniom mieszkańców wsi. W 2001 roku kościół został wpisany na listę zabytkowych obiektów drewnianych i włączony do Małopolskiego Szlaku Architektury Drewnianej.
Będąc w Rodakach warto odwiedzić nowy kościół parafialny wzniesiony według projektu Witolda Cęckiewicza. Jest on interesującym przykładem współczesnej architektury sakralnej, z wkomponowaniem bryły budynku w otaczającą zieleń. W nowym kościele znajduje się część zabytkowego wyposażenia ze starego, drewnianego kościoła.

Kościół pod wezwaniem św. Mikołaja i Wawrzyńca w Dłużcu
Najstarsze wzmianki o kościele pw. św. Mikołaja pochodzą z lat 1325 – 27. Obecny drewniany kościół został zbudowany w 1780 roku. Zwiedzając kościół warto zwrócić uwagę na późnorenesansowy ołtarz główny oraz cztery ołtarze boczne. W jednym z nich znajduje się późnogotycki tryptyk z figurą Matki Boskiej. We wnętrzu świątyni można podziwiać także siedemnastowieczne obrazy oraz gotyckie rzeźby. Najstarsza rzeźba św. Mikołaja pochodzi z XIII wieku. W sygnaturce na dachu kościoła oraz w drewnianej dzwonnicy stojącej obok kościoła znajdują się zabytkowe dzwony. Najstarszy z nich został odlany w 1595 roku. Kościół jest włączony do Małopolskiego Szlaku Architektury Drewnianej.
Nieopodal kościoła, na niewielkim, porośniętym drzewami kopcu wznosi się murowana, ośmioboczna, kryta gontem kapliczka św. Józefa z XVIII wieku. Kopiec to prawdopodobnie pozostałość po grodzisku, w którym wznosiła się niegdyś wieża mieszkalno-obronna, siedziba właścicieli wsi.

Kościół pw. Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny w Wolbromiu.
Wybudowany z modrzewiowego drewna kościół Niepokalanego Poczęcia NMP w Wolbromiu powstał w 1638 roku, dzięki fundacji ks. Marcina Wolbrama – krakowskiego szlachcica i potomka zasadźców miasta Wolbromia, który w swoim testamencie przekazał 8560 złotych polskich na budowę kościółka szpitalnego. Kościół miał status parafii szpitalnej oddanej pod patronat rajców wolbromskich. Świątynia została konsekrowana w 1672 roku. Nieduża świątynia składa się z kwadratowej nawy i mniejszego prezbiterium. Barokowy charakter kościoła podkreśla m. in. fasada z trójkątnym szczytem oraz wysoka czworoboczna wieżyczka z latarnią. We wnętrzu kościoła podziwiać można polichromowane sklepienia żebrowe oraz barokowe malowidła iluzjonistyczne na ścianach świątyni. Zwiedzając kościół warto zwrócić uwagę na gotycki posąg Matki Boskiej z Dzieciątkiem z XVI wieku, a także barokowe ołtarze i sarkofagi. W 1986 roku rozpoczęły się, prowadzone przez prawie dwadzieścia lat prace konserwatorskie, które przywróciły piękno tej zabytkowej budowli. W 1996 roku świątynia została wpisana do rejestru zabytków, a następnie włączona do Małopolskiego Szlaku Architektury Drewnianej.

Kościół pw. św. Marcina w Porębie Dzierżnej
Drewniany kościół pw. św. Marcina w Porębie Dzierżnej został wybudowany w 1766 roku, a murowana część świątyni w 1870 r.  Kościół o konstrukcji zrębowej, składa się z prezbiterium i nawy, przedłużonej o murowaną część oraz zakrystii i niewielkiej kruchty. Na krytym gontem dachu znajduje się wieżyczka na sygnaturkę. Obok kościoła wznosi się drewniana dzwonnica o konstrukcji słupowej z XVIII wieku. W prezbiterium świątyni znajduje się późnobarokowy ołtarz główny z XVII wieku z obrazem Matki Boskiej Śnieżnej. W zasuwie tego ołtarza jest obraz św. Marcina, a w zwieńczeniu figura św. Michała Archanioła. Na uwagę zasługuje chrzcielnica z 1587 roku, późnobarokowa ambona z wizerunkami świętych Ewangelistów, a także późnobarokowy, ekspresyjny krucyfiks i rokokowe ławy kolatorskie z XVIII wieku. W nawie głównej można podziwiać dwa późnobarokowe ołtarze boczne poświęcone św. Józefowi oraz św. Antoniemu z Padwy. W centralnych częściach obu ołtarzy umieszczono barokowe XVII-wieczne obrazy świętych. Przy północnej ścianie świątyni znajduje się ołtarz boczny utrzymany w tzw. stylu Rejencji, z barokowym antepedium.

Dwór i spichlerz w Glanowie
Wybudowany pod koniec XVIII wieku dwór w Glanowie jest budynkiem murowanym, dwutraktowym i siedmioosiowym, z centralnie położonym klasycystycznym gankiem kolumnowym zwieńczonym trójkątnym szczytem i ryzalitem. Obok dworu znajduje się drewniana wozownia o konstrukcji słupowej i dwie drewniano-murowane stodoły. Obecny właściciel ustawił przy dworze drewniany dom przeniesiony z Podwilka, spichlerz z Suchej wybudowany w 1843 roku i dawną dworską kuźnię z Glanowa. Wszystkie drewniane budynki są pokryte gontem, doskonale wpisują się w otoczenie dworu i stanowią zaczątek ciekawego skansenu.

Drukuj

Zawartość plecaka

Twój plecak jest pusty