• Mapa strony
  • Strona główna
  • Logowanie
  • Poleć znajomemu

Kategorie:

zaawansowane

Klasztor norbertanek w Imbramowicach

W imbramowickim klasztorze nieprzerwanie, od początku XIII wieku mieszkają siostry kanoniczki regularne zakonu praemonstratensów, czyli Norbertanki, a sam klasztor jest prawdziwą perłą architektury barokowej.

Norbertanki przybyły do Polski w 1222 roku. Część z nich pozostała na krakowskim Zwierzyńcu, a część, na zaproszenie biskupa krakowskiego Iwo Odrowąża osiedliła się w położonych nad rzeką Dłubnią dobrach brata biskupa, Imbrama, od którego wzięła się nazwa wsi Imbramowice. Biskup Iwo Odrowąż wybudował tam kościół pod wezwaniem Świętych Apostołów Piotra i Pawła, klasztor dla zakonnic, a także mieszkanie dla proboszcza i braci zakonnych.
Klasztor i kościół niemal doszczętnie spłonęły w 1710 roku podczas wielkiego pożaru. Odbudowy w stylu barokowym podjął się znany krakowski architekt Kacper Bażanka. We wnętrzu kościoła warto zwrócić uwagę na piękne freski i obrazy, dzieło Wilhelma Włocha i jego córki Anny. W kościele znajduje się także otoczony kultem obraz „Pana Jezusa cierpiącego” z XVII wieku. W zbiorach klasztoru jest obraz „Madonna w girlandzie”, dzieło Jana Brueghla Starszego, zwanego Aksamitnym, słynnego malarza holenderskiego, syna Petera Brueghla. Jest to jeden z trzech w Polsce obrazów tego artysty i jedyny przez niego sygnowany!  W 2003 roku klasztorny kościół został ogłoszony Regionalnym Sanktuarium Męki Pańskiej. W ostatnich latach, w zaadaptowanym na ten cel budynku dawnej szkoły przyklasztornej powstał dom rekolekcyjny, a zabytkowy  XVIII wieczny spichlerz został zaadaptowany na cele kulturalne.
Ale Imbramowice, to nie tylko klasztor, ale także kościół parafialny pw. św. Benedykta. Kościół został wybudowany w latach 1732-36 z inicjatywy ksieni miejscowego klasztoru norbertanek Zofii Grothównej. Wcześniej w tym miejscu wznosił się kościół drewniany, o którym wspomina Jan Długosz. Ściany kościoła zdobi zabytkowa polichromia, autorstwa córki krakowskiego malarza Wilhelma Włocha. W późnobarokowym ołtarzu głównym z XVIII wieku jest obraz przedstawiający śmierć św. Benedykta, pędzla krakowskiego malarza Wojciecha Eliasza.
W pobliżu klasztoru znajduje się „Biały Domek”, najstarszy dom w Imbramowicach. Został wybudowany w 1750 roku przez Norbertanki, jako szpital dla ubogich i chorych ze wsi klasztornych. Od kilku lat działa tam niewielka „Izba Regionalna”, w której zgromadzono stare stroje, narzędzia i przedmioty używane przez miejscową ludność.
Wyjeżdżając z Imbramowic w stronę pobliskich Ściborzyc, warto zwrócić uwagę, na nietypową, wymurowaną z cegły okrągłą kapliczkę z XVIII wieku. To tzw. „latarnia umarłych”. Niegdyś, co wieczór zapalano w niej lampę, aby światło wskazywało drogę do klasztoru zbłąkanym wędrowcom.

Drukuj

Zawartość plecaka

Twój plecak jest pusty